|
این شهر در پای کوه سماموس و نزدیک به رودخانه پولورود، از دیر باز زمستانگاه خوانین اشکور بوده است. در گذشته باغهای نارنج آن معروف بود و امروزه مرکبات و چای آن. بقولی بالاترین سطح سواد در استان گیلان را دارا میباشد.هم اکنون اکثر ساکنان اولیه آن به دیگر نقاط ایران مهاجرت کرده اند. از مشاهیر این شهر می توان به آیت ا... طلوعی گیلانی و آیت ا... معصومی نام برد. ساکنان شهر به سه طایفه جور حیاطی (بالا حیاطی )، من حیاطی (میان حیاطی) و جیر حیاطی (پائین حیاطی ) تقسیم می شوند که مربوط به حیاطهای موجود در تابستانگذران اهالی، شوئیل، که معتبرترین آبادی اشکور به شمار می رفت، میشود. من حیاطی ها را از طایفه هزار اسب می دانند(کتاب گیلان،بخش تاریخ اشکور تالیف موسی مسعود) که خود تاریخی دیرینه داشته و در گذشتههای دور سرزمینهای اشکور و حتی لرستان، خوارزم و ابرکوه ردپای آنان را می توان یافت. قدیمیترین گنبد ایران (گنبد عالی ابر کوه) به دست یکی از افراد طایفه هزاراسب (عمید الدین شمس الدوله دیلمی )به در قرن ۴ ه ق ساخته شده است.
|