این شهر در پای کوه سماموس و نزدیک به رودخانه پولورود، از دیر باز زمستانگاه خوانین اشکور بوده است. در گذشته باغهای نارنج آن معروف بود و امروزه مرکبات و چای آن. بقولی بالاترین سطح سواد در استان گیلان را دارا می‌‌باشد.هم اکنون اکثر ساکنان اولیه آن به دیگر نقاط ایران مهاجرت کرده اند. از مشاهیر این شهر می توان به آیت ا... طلوعی گیلانی و آیت ا... معصومی نام برد. ساکنان شهر به سه طایفه جور حیاطی (بالا حیاطی )، من حیاطی (میان حیاطی) و جیر حیاطی (پائین حیاطی ) تقسیم می شوند که مربوط به حیاطهای موجود در تابستانگذران اهالی، شوئیل، که معتبرترین آبادی اشکور به شمار می رفت، می‌شود. من حیاطی ها را از طایفه هزار اسب می دانند(کتاب گیلان،بخش تاریخ اشکور تالیف موسی مسعود) که خود تاریخی دیرینه داشته و در گذشته‌های دور سرزمینهای اشکور و حتی لرستان، خوارزم و ابرکوه ردپای آنان را می توان یافت. قدیمی‌ترین گنبد ایران (گنبد عالی ابر کوه) به دست یکی از افراد طایفه هزاراسب (عمید الدین شمس الدوله دیلمی )به در قرن ۴ ه ق ساخته شده است.

بافت شهر هم اکنون با آنچه که ۳۰ سال قبل داشت، تفاوت کرده و غالب ساکنین آنرا مهاجرین روستاهای همجوار تشکیل داده‌اند در حالیکه که اهالی بومی به شهرهای دیگر حتی کشورهای دیگر کوچیده اند. زبان اهالی گیلکی است به گویش رحیم آبادی که بسیار به گویش اشکوری نزدیک می باشد. قدیمی ترین اسمی که از این شهر در کتب تاریخی آمده است دژ ماشین می باشد که شاید صورت معرب ماچن (ماچیان در نقشه های رسمی) باشد.منطقه رحیم آباد بویژه بخش اشکور تماماً در ناحیه تاریخی دیلم قرار دارد . احتمالاً از هنگام قیام یحیی بن عبدا.. علوی که در سال 176 قمری در سرزمین دیلم بر خلافت بغداد بیرون آمده بود مردم این ناحیه که در جنگاوری آوازه ای بلند داشتند، رفته رفته از آیین زردتشت دست کشیده و دین اسلام گرویدند . و چون شیعیان زیدی را در مخالفت با دستگاه خلافت با خود هماواز یافتند از میان فرق اسلامی به تشیع زیدی گرایش یافتند . و آنرا با تعصب محلی خود در آمیختند . این منطقه در ایام فرمانروایی علویان در طبرستان از پایگاه های مهم سادات علوی بود . که وجود آستانه های متعدد نشانگر این امر است . . از سده چهارم هجری با فعالیت مبلغان اسماعیلی در دیلم ، گروهی از مردم این ناحیه به کیش اسماعیلی در آمدند و در سال 483 قمری حسن صباح را در الموت یاری دادند – وجود قلاع بیشمار اسماعیلیان در این منطقه موید این موضوع است – پس از سقوط الموت اسماعیلیان مردم این منطقه مذهب خود را نگه داشته و از چنان نیرویی برخوردار بودند که در پادشاهی اباقا کوشیدند تا دوباره بر الموت دست یابند . از قرار معلوم این منطقه دارای حکمرانی واحد بوده است ، زیرا تا صفویه غالباً دیلم و اشکور با هم مترادف بوده اند

 از اوضاع سیاسی و اجتماعی پیش از اسلام اطلاعی در دست نیست و آنچه که در مورد نژاد گیل و دیلم و کادوسیان و کاسپی ها  . . . در فصل چهارم اشاره شد، در منطقه رحیم آباد و اشکور قابل تسری است .(نقشه شماره 5) احیاناً تا سده های چهارم هجری دارای آیین زردتشتی بوده اند . بروایت مرعشی ، ناصر الحق اطروش (304قمری) مسجدی در رودبارک ( 28 کیلومتری رحیم آباد ) بنا نهاد که نشان زیدی بودن مردم این سامان بود . در سده هشتم هجری ، منطقه رحیم آباد به تسخیر علویان کیایی گیلان در آمد . حمد ا.. مستوفی تصویر روشنی از آیین مردم این سامان در قرن هشتم بدست می دهد : « و چون کوهی اند از مذاهب ، فراغتی دارند اما به قوم شیعه و بواطنه نزدیک ترند . » تا قبل از تسخیر این ناحیه توسط سادات کیایی گیلان این سرزمین دارای فرمانروایان مستقلی بوده است بویژه از اواخر سده هفتم خاندان مستقل هزار اسبی بر این خطه فرمانروایی می کرد . اسماعیل و فرزندش کیا ملک از نامدارترین حاکمان منطقه بودند . در روزگار کیا ملک ، سید علی کیا فرمانروای گیلان برای تسلط بر این منطقه عازم شد . در سال 776 طی نبردی سخت که در سجیران ( در 24 کیلومتری رحیم آباد ) رخ داد ، کیا ملک هزار اسبی شکست خورد و به الموت گریخت و پس از آن به یاری محمد ملحد پیشوای اسماعیلیان او را در باز پس گیری یاری دادند . سید مهدی کیا از کیا ملک شکست خورد و بدین ترتیب بار دیگر آنان بر این ناحیه به فرمانروایی رسیدند . پس از کشته شدن سید علی کیا در رشت و عقب نشینی آنان از این منطقه ، حاکمیت هزار اسبی ها در سال 819 قمری به پایان رسید .
ظاهراً علت شورش مهدی کیا کامیاروند و نبرد کاشکو این بوده است که حدود دو الی سه هزار تن از سربازان هزار اسبی اشکور که در سپاه سید محمد کیا در لاهیجان بودند به سبب سوءظنی که در باره وفاداری آنان وجود داشت به شکل ناجوانمردانه ای کشته شدند و تا روزگار صفویان سرتاسر گیلان در تسلط کیاییان بود . پس از دولت صفوی در اواخر دوره شاه طهماسب اول
 ( 984 ق)آخرین فرمانروای کیایی از اطاعت سلطان صفوی سرباز زد اما شکست خورد . در سال 1003 مردم این سامان علیه صفویان شوریدند که به وسیله شاه عباس اول سرکوب شدند . در دوران قاجار این منطقه توسط حکام محلی که عمدتاً از ناحیه حکومت بودند ، اداره می شد . و از همین سالها اداره این منطقه بدست والیان و حاکمان دولتی گیلان نشین ( رحیم آباد – رانکوه )  بود .
( یگانه چاکلی 1381)

دهستان رحیم آباد ( طول لات )
دهستان رحيم آباداز دهستانهای بخش رحيم آباد شهرستان رودسر می باشد که دارای 53 آبادی به شرح زیر می باشد: آجه(Aje) ، آخوندملک((Akhond-Molk، اربوسرا (  (Arbu-Sara، آزارکی(Azarki ) ، امیرگوابر( (Amir-Gouvabar، بازنشین علیا(Bazneshin  )،بازنشین سفلی ، بلده سر(Baladesar )، بندبن،بنکسر((Biniksar، ، پرشه(parasha) ، پلام(polam) ، پلط دشت (palat-Dasht )، تب طوس (Tab-Tous ) ، توسکا لنگه(Touska-Lange )، خانکسرای(khankesar ) ،علیا ، خانکسرای سفلی ،خمپته(Khom-Pate ) ، خورتابسرا(Khortab-sara  )، دراز لات(Daraz-Lat   )، درزی محله(Darzi-Mahale )، دیمابن(Dima-Boun   )، دزلی(Diz-Lee )،زرخان لات (Zarkhan-Lat  (، ســـــــــجاره ( (Sejare، سوگوابر (Sou-Govabar )، سیاه چال ، سیاهگل چال (Siyah-Gel-Chal ) ، سی سرا)  (Si-Sra، شمشاد سرا ، طول لات ، طاهرسرا، فبیل سرا(Febil-Sara  )، قــــــلعه گردن ( (Ghala- Gardan، کج محمد ،  کرباس سرا ی علیا ،کرباس سرای سفلی ، کــــــــــشکوه ( (Kashke کهنه سربی( (Kone sarbe، گوزلبن(Gozalbon )،  گوزلنگاه(Gozalanga ) ،گوسفند گویه (Ge)  ، گوکاه ( (Goeke،لردرابن(lourdara-Bon )  ، لردوبن((Louroud-bon ، لوسرا ( (Lou-Sara، لات پرشو(Lat-Parashe )، لاتک (Latak  ) ، مازگویه(Mazigo)، مازدارویهMazdaroye)   )، نرماش ((NarmaSh ،  وپــــــــــــــرسر(  (Vaparsar، هراتبر(Harat-Bar )،  مرکز آن روستای طول لات است که درمرکز دهستان واقع شده است ، واژه ی لات در گیلکی به معنای محل ودشت مسطح  بی حاصل که در مسیر رودخانه وسیل قراردارد ودارای سنگ وسنگریزه باشد و طول به معنای آب گل آلوده روشن وکدر می باشدبه این معنی که رودخانه ی عظیم پُلُورود در محل مذبور واردمنطقه ی دشت می شود ودرمواقع طغیان آب گل آلود شده زیاد می شد ودر نتیجه تمام دشت را با لایه ای از گل و لای می پوشانید و بی حاصل می نمود  وبه این دلیل این روستا را طول لات می گفتند .از نظر قومیتی گیل بوده و زبان آنها گیلکی رایج در شرق گیلان  با لهجه ی  گالشی   ) Galashi )
می باشد دارای مذهبی شیعه ی اثنی عشری می باشند  .ازشمال به دهستان رضامحله ی رودسر از جنوب به دهستان اشکور سفلی وازغرب به دهستان املش جنوبی .از شرق به دهستان اوشیان وسیاهکلرود منتهی می گردد مساحت آن150 کیلومتر مربع می باشد وعلت انتخاب محدوده ی این دهستان به دلیل همگنی های طبیعی ،اقتصادی ،اجتماعی وعوامل مختلف دیگر نظیر میزان جمعیت وارتباطات،آداب و رسوم مردم و... می باشد .

جمعیت دهستان برمبنای آمارگیری سال 85 ، 10628 درقالب 2600خانوار می باشد ونرخ رشد جمعیت در دوره های مختلف آماری همواره در حال کاهش می باشد از نظر حجم جمعیتی ،روستاهای دهستان از وضعیت یکسانی برخورداند. ساخت سنی وجنسی جمعیت مرد (11/51) درصد وزن ( 9/48)درصد برابر آمار سال 70 بوده است . ساخت سنی براساس روش تـعمیم  آماری
شهرستان رودسر  به ترتیب 42 درصد زیر15 سال و 72/53درصد در گروه سنی 15تا 64 ساله ودرگروه سنی 65 ساله وبیشتر07/4 درصد می باشد . برابر آمار سال 70 درصد باسوادان  دهستان  93/70 بوده است .از کل جمعیت دهساله به بالا 8/39 درصد شاغل بوده اند . چای کاری عمده ترین واصلی ترین فعالیت اقتصادی روستاهای دهستان می باشد و پس از چایکاری ، برنجکاری ، دامپروری ،مرکبات ،پرورش طیور  و پرورش زنبور عسل  از مهم ترین فعالیت های اقتصادی منطقه است . سطح زیر کشت محصولات زراعی وباغی  دهستان جمعا 1993 هکتار بوده که 16/47 درصد آن زیر کشت چای بوده (940 هکتار) و پس از چای ،شالیزار با 625 هکتاراز نظر وسعت  در مقام دوم وباغ مرکبات با 428 هکتار در رده ی بعدی قرار دارد . کل دام موجود در دهستان برابر آمار 65 تعداد 18375 راس بوده است که بالاترین میزان آن در روستای گوسفند گویه بوده است . از نظر مهاجرت  از سال 55 به بعد همواره این دهستان مهاجر فرست بوده است . (واحد آمار برنامه وبودجه استان گیلان)این منطقه دردهانه ی دره ای واقع شده است که هم پلورود درآن دره قرار داردوهم این که راه اصلی وارتباطی قدیمی وفعلی مناطق اشکور از همین دره بوده و هست .به دلیل وجود قسمت عمده مسیر قابل استفاده و بهره برداری رودخانه ی پلوروددر آن قابل ملاحظه،وعبارت از برنج وچای ومرکبات وجنگل های انبوه ومتراکم حاشیه ی جنوب غربی است . ناحیه ی شمال وشمال غربی  محدوده ی جغرافیایی اختصاص به کشت برنج دارد  از شمال  به جنوب تا رسیدن به منطقه ی کوهستانی چای کشت می شود وناحیه ی کوهستانی به شکل تپه ماهوری است که جهت کشت برنج مناسبت ندارد .جنگل های انبوه اشکور که از حاشیه ی جنوبی دهستان شروع وادامه می یابد یکی دیگر از منابع مهم اقتصادی وثروت دهستان محسوب می گردد. روستای طول لات مرکز دهستان رحیم آباد در گذشته مرکز ثقل  ناحیه بود واکنون نیز به دلیل وجود جاده های ارتباطی پیشرفته (عرض جاده به طول 45 متراعلام شده)  از این تمرکز کاسته شده است اما به دلیل خروج از مناطق کوهستانی وارتفاعات وورود به منطقه ی جلگه ای در سر راه ارتباطی رحیم آباد به مناطق اشکورات ودر آینده ی نه چندان دور رودبارو قزوین دارد این روستا در 8کیلومتری جنوب غربی رحیم آباد قرار دارد . امروزه اغلب را ه های دهستان آسفالته بوده وروستاهایی که در منطقه ی صعب العبور تری قراردارند خاکی اند . (طرح هادی  دهستان طول لات)

دهستان اشکور سفلی
این دهستان در گذشته به اشکور پایین و یا جیر(Jir  )ولایت نیز معروف بوده است . دارای 1430 خانوار و 5133 نفر جمعیت می باشد . روستاهای بالالام بشکست(Balala-Lamashkas )، خراسان پشته ( (Khorasan-Poshte، رزه گردن ( (Raze-Gardan، عزت آباد شرمدشت(Sharam-Dasht   )، شوک  ، گره گوابر(Gere-Govabar ) ، لام بشکست پایین  ، مازی بن(Maze-Boun )، میان لنگه (Miyan-Lange )، هلوبن دره(Halebon-Dare) ، عزت آباد (عسکرآباد) ، آغوز بن کندسر(Aghouzbon-kandsar )، جیرکل(Jirkoul  )، چلمانرود ( (Chalmare، دیورود(Divroud  ) ، زورزومه (Zour-Zoume ) ، زیاز (Ziyaz ) ، سلجه(Salje ) ، سیاه کشان (siyakashan )، میلاش (Milash ) ، نیلو (Neilo  )، نیلو پرده سر(-Pourdasar Neilo )، آبدوچال (Abdabouchal  )، آسیابدره (Asyab-Darre  )، پرامکوه (  (Param-Kouh، ترپو Tarpou) )، چمتوکش(Chamtoukash ) ، رودبارک (Roudbarak ) ، ریاب (Riab)، سجیران) (Sajiran، سنگ بنگ( Sange-Bone  )، طیولای بالا (Teilae-bala)، طیولای پایین ، فکش (Fakash ) ، کاکرود (Kakaroud )، کیارمش(Kiyarmash  )، گرمابدشت(Garmab-Dasht  )، نرکی(Naraki ) ، پرچکوه(Parach-Kouh  )، لیما چال (Leima-Chal )، لیما گوابر (Leima-Govabar )، لیماLeima) ،( تواسانکش(Tavasan-Kash )، چشان ( (Chashan، کلایه پهلو(Kalayapalo )،سلیمان چپر( (Soleiman-Chaparو در این دهستان قرار دارندومرکزآن روستای زیاز می باشد . از نکات جالب توجه جمعیت مرد و زن این دهستان می باشد که برابرند .این دهستان 3213 نفر باسواد و 1669 نفر بی سواد دارد . پر جمعیت ترین روستای آن زیاز با 492 نفر و کم جمعیت ترین روستای آن پرمکوه با 10 نفر جمعیت می باشد.این دهستان در مسیر راه اصلی و آسفالته رحیم آباد به اشکور و رحیم آباد به دیلمان قرار داشته و بیشتر روستاهای این دهستان بوسیله جاده های خاکی به جاده اصلی مرتبط اند . تمامی روستاها در حوضه آبخیز پلورود ودر منطقه کوهستانی قرار دارند . محصولات عمده این دهستان را فندق ، گل گاو زبان ، گندم ، گردو و حبوبات تشکیل می هند . باغداری ، کشاورزی و دامداری از مشاغل مردم این دهستان است . دارای زمستان های سرد و تابستان های خنک می باشد . مرکز این دهستان دارای تاسیسات زیر بنایی دولتی مهمی چون راهنمایی و دبیرستان شبانه روزی ، مرکز بهداست ، مرکز جهاد کشاورزی ، کانون پرورش فکری و . . . می باشد . (منبع : واحدآمار واطلاعات برنامه وبودجه استان گیلان)